Το Γραφείο Ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα (Αμαλίας 8 - Αθήνα) διοργανώνει, με την ευκαιρία της απονομής από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του Βραβείου Ζαχάρωφ 2011 για την ελευθερία της σκέψης στους πέντε εκπροσώπους της "Αραβικής Άνοιξης", προς αναγνώριση και στήριξη των προσπαθειών τους για την ελευθερία της σκέψης και τα ανθρώπινα δικαιώματα. εκδήλωση με θέμα "Τα ανθρώπινα δικαιώματα στις εξωτερικές σχέσεις της ΕΕ - Ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου"
 

Στην εκδήλωση έχουν κληθεί να συμμετάσχουν οι επικεφαλής των κοινοβουλευτικών αντιπροσωπειών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στο ΕΚ κυρίες Μαριλένα Κοππά και Μαριέττα Γιαννάκου, ο κ. Σωτήρης Ρούσσος, καθηγητής του Παν/μίου Πελοποννήσου και η δημοσιογράφος Τέτα Παπαδοπούλου. Έχουν επίσης προσκληθεί εκπρόσωποι Ενώσεων Πολιτών, ΜΚΟ, Πανεπιστημιακοί, Φοιτητές, καθώς και Δημοσιογράφοι.

 

 

Το “Βραβείο Ζαχάρωφ για την ελευθερία του πνεύματος” απονέμεται κάθε χρόνο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Δημιουργήθηκε το 1988 και απονέμεται σε προσωπικότητες ή φορείς που αγωνίζονται για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών.

Tο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απονέμει το “Βραβείο για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου” (50.000€) στη διάρκεια πανηγυρικής συνεδρίασης στο Στρασβούργο. Η ημερομηνία συμπίπτει με την επέτειο της υπογραφής της Οικουμενικής Δήλωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, των Ηνωμένων Εθνών, το 1948.

Το φετινό βραβείο Ζαχάρωφ του ΕΚ για την ελευθερία της σκέψης θα απονεμηθεί σε πέντε εκπροσώπους του αραβικού κόσμου, προς αναγνώριση και στήριξη των προσπαθειών τους για την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η επίσημη απονομή του βραβείου θα γίνει από τον Πρόεδρο Jerzy Buzek στην σύνοδο του ΕΚ στο Στρασβούργο, στις 14 Δεκεμβρίου.

 

Ο Ρώσος φυσικός Αντρέι Ντιμίτριεβιτς Ζαχάρωφ (1921-1989), που τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ το 1975, είναι κυρίως γνωστός ως ο εφευρέτης της υδρογονοβόμβας.

Η ανησυχία του σχετικά με τις επιπτώσεις του έργου του στο μέλλον της ανθρωπότητας τον έκανε να συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο του ανταγωνισμού στην ανάπτυξη πυρηνικού οπλοστασίου. Οι προσπάθειές το στέφθηκαν από μερική επιτυχία με την υπογραφή της Συνθήκης για τον περιορισμό των πυρηνικών δοκιμών το 1963.

Θεωρούμενος στην ΕΣΣΔ ως αντιφρονών με ανατρεπτικές ιδέες, δημιούργησε στη  δεκαετία του '70 μιαν επιτροπή για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θυμάτων πολιτικών διώξεων. Οι προσπάθειές του επιβραβεύθηκαν με το βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη το 1975.

 

Το βραβείο Ζαχάρωφ 2011 του ΕΚ θα απονεμηθεί στην Asmaa Mahfouz (Αίγυπτος), στον Ahmed al-Zubair Ahmed al-Sanusi (Λιβύη), στην Razan Zaitouneh (Συρία), στον Ali Farzat (Συρία) και στον αποθανόντα Mohamed Bouazizi (Τυνησία), οι οποίοι αγωνίστηκαν με θάρρος για τις θεμελιώδεις ελευθερίες. Η υποψηφιότητα των πέντε αυτών προσώπων υποβλήθηκε από κοινού από τις πολιτικές ομάδες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, των Σοσιαλιστών, των Φιλελευθέρων και των Πρασίνων.

 

Μετά την απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων (Πρόεδρος του EK και επικεφαλής των πολιτικών ομάδων), την Πέμπτη το πρωί, ο Πρόεδρος Buzek υπογράμμισε ότι "οι άνθρωποι αυτοί συνέβαλαν στη συντέλεση ιστορικών αλλαγών στον αραβικό κόσμο και αυτό το βραβείο επιβεβαιώνει την αλληλεγγύη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τη σταθερή του υποστήριξη στον αγώνα τους για ελευθερία, δημοκρατία και κατάργηση των αυταρχικών καθεστώτων". Σημείωσε ακόμη ότι η απονομή του βραβείου στα πρόσωπα αυτά αποτελεί "ένα σύμβολο για όλους εκείνους που εργάζονται για την αξιοπρέπεια, τη δημοκρατία και τα θεμελιώδη δικαιώματα στον αραβικό κόσμο και όχι μόνο".

 

Η κ. Mahfouz προσχώρησε το 2008 στο αιγυπτιακό Κίνημα Νεολαίας της 6ης Απριλίου, βοηθώντας στην οργάνωση απεργιών υπέρ των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η συνεχής παρενόχληση των δημοσιογράφων και ακτιβιστών από το καθεστώς του Μουμπάρακ και της Τυνησίας οδήγησε την κ. Mahfouz να οργανώσει τις δικές της διαμαρτυρίες. Τα βίντεο της στο Youtube και οι δημοσιεύσεις της στο Facebook και το Twitter κινητοποίησαν τους Αιγύπτιους να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους στην πλατεία Ταχρίρ. Μετά την κράτηση της από το Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων, αφέθηκε ελεύθερη με περιοριστικούς όρους χάρη στην πίεση που άσκησαν εξέχοντες ακτιβιστές.

 

Ο κ. Ahmed al-Sanusi, επίσης γνωστός και ως ο "κρατούμενος για λόγους συνείδησης" με τη μακρύτερη παραμονή σε φυλακές, πέρασε 31 χρόνια στις φυλακές της Λιβύης, ως αποτέλεσμα μιας απόπειρας πραξικοπήματος κατά του συνταγματάρχη Καντάφι. Σήμερα, ο κ. Ahmed al-Sanusi είναι μέλος του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου και εργάζεται για την επίτευξη ελευθερίας και την εφαρμογή δημοκρατικών αξιών στην μετα-Καντάφι Λιβύη.

 

Η κ. Zaitouneh, δικηγόρος που ασχολείται με τα ανθρώπινα δικαιώματα, δημιούργησε το συριακό blog Σύνδεσμος Πληροφοριών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Syrian Human Rights Information Link), το οποίο παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις τρέχουσες ωμότητες που λαμβάνουν χώρα στη Συρία. Η ίδια αποκάλυψε δημοσίως δολοφονίες και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττονται από το συριακό στρατό και την αστυνομία. Οι δημοσιεύσεις της έχουν καταστεί σημαντική πηγή πληροφοριών για τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Σήμερα, η ίδια κρύβεται από τις αρχές, οι οποίες την κατηγορούν ότι είναι ξένος πράκτορας, ενώ ο σύζυγος της και ο μικρότερος αδελφός της έχουν ήδη συλληφθεί.

 

Ο κ. Farzat σατιρίζει τους πολιτικούς και είναι γνωστός για την κριτική που ασκεί στο συριακό καθεστώς και στον Προέδρο του Bashar al-Assad. Ο κ. Farzat άρχισε, μετά την έναρξη των εξεγέρσεων το Μάρτιο του 2011, να περνάει πιο ξεκάθαρα μηνύματα μέσω των σκίτσων του. Οι καρικατούρες του που σατίριζαν το καθεστώς του Bashar al-Assad ενέπνευσαν την εξέγερση στη Συρία. Τον Αύγουστο του 2011, οι συριακές δυνάμεις ασφαλείας τον ξυλοκόπησαν, σπάζοντας "ως προειδοποίηση" τα δύο του χέρια, ενώ κατέσχεσαν και όλα τα σχέδιά του.

 

Ο Mohamed Bouazizi, ένας τυνήσιος έμπορος, αυτοπυρπολήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συνεχή ταπείνωση και παρενόχληση από τις αρχές της Τυνησίας. Η δημόσια οργή και συμπαράσταση για την πράξη αυτή ενέπνευσαν το κίνημα που οδήγησε στην εκδίωξη του προέδρου της Τυνησίας Zine El Abidine Ben Ali. Η αυτοθυσία του Mohamed Bouazizi ενέπνευσε και άλλες  εξεγέρσεις σε αραβικές χώρες όπως η Αίγυπτος και η Λιβύη. Οι εξεγέρσεις αυτές αποκαλούνται σήμερα "αραβική άνοιξη".