Εντελώς πλασματική είναι η εικόνα που επιχειρεί να εκπέμψει προς τα έξω  η Άγκυρα, σε σχέση με τον εκδημοκρατισμό και τις μεταρρυθμίσεις στις οποίες οφείλει να προχωρήσει, ως υπό ένταξη κράτος, στην ΕΕ. Η πραγματικότητα απέχει κατά πολύ από το σκηνικό που στήνει η Τουρκία με διάφορα επικοινωνιακά τεχνάσματα. Στην ίδια την χώρα, η κοινωνία αντιδρά. Ούτε η οικονομία βρίσκεται σε ρυθμούς αναπτυξης, όπως περιγράφεται, αφού είναι τεράστιες οι ανισότητες και οι γεωγραφικές ανομοιομορφίες, ούτε και οι μεταρρυθμίσεις έχουν, μέχρι στιγμής, ουσιαστικό θετικό αντίκτυπο στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων, αφού οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνεχίζονται. 

 

Τα πιο πάνω επιβεβαίωσαν, κατά απόλυτο τρόπο, οι τρεις Τούρκοι ομιλητές (ο πανεπιστημιακός Ahmet Insel, ο δικηγόρος Akin Atalay και η ερευνήτρια του παρατηρητηρίου "Human Rights" και πρότερα της Διεθνούς Αμνηστίας, Emma Sinclair-Webb) που κλήθηκαν να καταθέσουν τις απόψεις τους, στη Μεικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή ΕΕ-Τουρκίας. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκαν στα δημοκρατικά ελλείμματα, τις αναίτιες διώξεις κατά δημοσιογράφων, τις μακρόχρονες και αδικαιολόγητες προφυλακίσεις και γενικότερα, στην εξουδετέρωση της ελευθερίας έκφρασης. Το δικαστικό σύστημα, όπως είπαν χαρακτηριστικά, έχει συστρατευτεί με το κράτος, καταστρατηγώντας τα πάντα, και εφαρμόζοντας αυθαίρετα τον αντιτρομοκρατικό νόμο, κατά τρόπον που να καταδυναστεύει ανθρώπους, με άλλοθι δήθεν, την πάταξη της τρομοκρατίας. Ο καθηγητής Αχμέτ Ινσέλ, μάλιστα, δε δίστασε να δηλώσει ότι το σημερινό κατεστημένο, οδηγεί τη χώρα στο σκοταδισμό. Σ' ό,τι αφορά τις μεταρρυθμίσεις, σημείωσε πως υπάρχουν «καλές προθέσεις αλλά όχι γερές βάσεις», με αποτέλεσμα να γίνονται «καλλωπιστικές» βελτιώσεις και όχι αλλαγές επί της ουσίας. Όλα αυτά λέχθηκαν ενώπιον του Τούρκου πρέσβη, ο οποίος ακολουθώντας τη συνήθη τακτική, επιχείρησε ανεπιτυχώς να προασπιστεί τις διεξαγόμενες μεταρρυθμίσεις και να ρίξει στα μαλακά, τις καταγγελίες κατά της χώρα του. 

 

Η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μεγάλα και σοβαρά δημοκρατικά ελλείμματα, μεγάλες ανισότητες μεταξύ διαφόρων γεωγραφικών περιοχών, μεταξύ Τούρκων υπηκόων και μειονοτήτων, ενώ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχει μακρύ δρόμο να διανύσει, όπως διαπιστώνει και ο Tomas Hammamberg, Επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης. 

 

Με τέτοια δεδομένα και γνωρίζοντας το γενικότερο κλίμα δυσφορίας που επικρατεί στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, αναφορικά με την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, καταλήγουμε στο συμπέρασμα, ότι έφτασε η ώρα να σταματήσουμε κι εμείς, να επιδεικνύουμε περαιτέρω ανοχή στην προκλητική στάση της. Αν θέλουμε να ανατρέψουμε τα δεδομένα και να βάλουμε τις βάσεις για ένα καλύτερο μέλλον, θα πρέπει να είμαστε πιο αυστηροί, αξιολογώντας την ενταξιακή πορεία της γείτονα χώρας, προτάσσοντας πιο δυναμικά, την άρνηση της να εφαρμόσει τις  δεσμεύσεις που ανέλαβε, απέναντι στην ΕΕ και την Κύπρο μας. 

 

Οφείλουμε  να είμαστε πιο κριτικοί και διεκδικητικοί, γιατί τότε και μόνο τότε, θα μας υπολογίζουν οι ξένοι, όταν τολμήσουμε να αντισταθούμε σε όσα απαράδεκτα μέχρι στιγμής, ανεχόμαστε. Θα μας υπολογίζουν, όταν μάθουμε να συμπεριφερόμαστε ως Ευρωπαϊοι πολίτες, που ξέρουν και διεκδικούν τα ευρωπαϊκά δικαιώματα που τους διασφαλίζουν οι Συνθήκες και ο Χάρτης Θεμελιωδών δικαιωμάτων, χωρίς αποκλίσεις. Τότε και μόνο τότε, θα  μπορούμε να ατενίζουμε το μέλλον, με αξιοπρέπεια και αισιοδοξία.  

 

Ποτέ δεν είναι αργά για μια αλλαγή πορείας.

Ας προβληματιστούμε σοβαρά, ιδιαίτερα σήμερα, σε μια περίοδο κρίσης αξιών και κατρακύλας, γιατί βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι κρίσιμων  διλημμάτων.  Απαιτούνται σωστές αποφάσεις,  για τη σωτηρία της πατρίδας μας. Τα περιθώρια για άλλα λάθη, εξαντλήθηκαν ήδη.