Άρθρο της Αντιγόνης ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ *

 

Τις τελευταίες μέρες βρισκόμαστε ξανά στο ίδιο έργο θεατές. Παραμονές ενός νέου σταθμού για το Κυπριακό, τα κόμματα, εκτός το ΑΚΕΛ, διαμαρτύρονται για έλλειψη ενημέρωσης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά και για ουσιαστική εξουδετέρωση του θεσμού του Εθνικού Συμβουλίου. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ, επέλεξαν το ρόλο του μοναχικού καβαλάρη σε ένα κομβικό σημείο για τις συνομιλίες. Έθεσαν στο περιθώριο τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, και στο παρά πέντε, αναγκαστικά παραδέχθηκαν ότι τα πράγματα είναι δύσκολα και επικίνδυνα.

 

Η πολιτική του καλού παιδιού και η λεγόμενη τακτική της ευελιξίας, μας οδήγησε σε συνεχείς διολισθήσεις και στον εξωραϊσμό της τουρκικής πολιτικής, με αποτέλεσμα να αδυνατίσουν τα επιχειρήματα αλλά κυρίως οι πιέσεις προς την Άγκυρα. Παράλληλα, οι φόβοι  εντείνονται λόγω των διαφαινόμενων προθέσεων των  Ηνωμένων  Εθνών, να προχωρήσουν σε πολυμερή διάσκεψη και εμμέσως πλην σαφώς, να οριοθετήσουν χρονοδιαγράμματα για κλείσιμο του κυπριακού, πριν από την ανάληψη της κυπριακής προεδρίας, κάτι που οι Τούρκοι επιδιώκουν. Τα αδιέξοδα επιτείνονται και λόγω της  γνωστής προκλητικότητας και κορυφούμενης αδιαλλαξίας της Τουρκίας. 

 

Την ίδια ώρα, με τους συναισθηματισμούς, τις ψευδαισθήσεις, τα διαδοχικά δείπνα του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Προέδρου του ΔΗΣΥ με τον Ντερβίς Έρογλου αλλά και τους εξισωτικούς συμβολισμούς κράτους και ψευδοκράτους, δημιουργήθηκε μια ψεύτικη εικόνα προόδου στο Κυπριακό. Πρόκειται για ένα επικίνδυνο σκηνικό που βολεύει αφάνταστα την Τουρκία για  την επίτευξη των πάγιων στόχων της και δημιουργεί λανθασμένες εντυπώσεις για την πραγματική κατάσταση. 

 

Δικαιολογημένα τις τελευταίες μέρες αναβιώνουν και απειλητικά επανέρχονται  τα φαντάσματα του Μπούργκενστοκ,  με τα ασφυκτικά  χρονοδιαγράμματα  και την  επιδιαιτησία. Άλλα περιθώρια δεν υπάρχουν. Χρειαζόμαστε μια νέα διεκδικητική στρατηγική η οποία θα επανατοποθετήσει αποφασιστικά το Κυπριακό στις σωστές του διαστάσεις, στην βάση των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών, του Ευρωπαϊκού και του Διεθνούς δικαίου. Έστω και αργά, ας προχωρήσουμε συλλογικά σε ένα πλήρη και συνολικό επανασχεδιασμό της στρατηγικής και τακτικής μας, γιατί το  "παιγνίδι" χοντραίνει επικίνδυνα σε βάρος μας. Λευκές επιταγές δεν εκδίδονται, άλλωστε, για την διαχείριση του Κυπριακού και αυτό θα πρέπει να το αντιληφθούν απόλυτα όλοι και πρωτίστως  οι κυβερνώντες.

 

Αυτή την ώρα δεν χρειάζονται αντιπαλότητες, πολιτικές συγκρούσεις, μικροκομματικά συμφέροντα και προσωπικές ατζέντες. Τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν βοηθά την εθνική μας υπόθεση. Έχουμε υποχρέωση να συνειδητοποιήσουμε πως είναι εθνική ευθύνη να αποσοβήσουμε κινδύνους και να χειριστούμε σωστά τις όποιες εξελίξεις. Αυτό οφείλουμε στην πατρίδα και την κοινωνία μας. Από τα λάθη μας πρέπει να μαθαίνουμε και όχι να τα επαναλαμβάνουμε. 

 

__________________________________